بيماري لثه و ديابت

 

دیابت چیست؟


دیابت یک اختلال در سوخت وساز (متا بولیسم) بدن است که در آن یا انسولین به مقدار کافی در بدن وجود ندارد و یا انسولین موجود قادر نیست تا وظیفه خود را به درستی انجام دهد که به علت وجود مقاومت در برابر مصرف آن توسط سلولهای بدن می باشد و در نتیجه قند خون بالا میرود. انسولین هورمونی است که توسط سلولهای "بتا"واقع در پانکراس (لوزالمعده) ترشح می شود و وظیفه اصلی آن کاهش قند خون است. در دراز مدت باعث بروز عوارض در سیستم قلب و عروق،کلیه ها،چشم و سلسله اعصاب و لثه ها می گردد.تقریبا پنج درصدافراد ایرانی که معادل 4 میلیون نفر می گردد،مبتلا به دیابت هستند.اگر شما یا کسی که شما می شناسید مبتلا به دیابت است،به خوبی می دانید که برای بیماران دیابتی بسیار پر اهمیت است که مراقب نحوه کنترل بیماریشان باشند و آن را با رژیم غذایی و ورزش تحت کنترل داشته باشند .با این حال شاید شما ندانید که بهداشت مناسب دهان نه تنها دندانها و لثه ها را عاری از عفونت نگه می دارد بلکه همچنین می تواند تاثیر چشم گیری بر کنترل دیابت داشته باشد.


رابطه دو طرفه دیابت و بیماریهای پریودنتال :


احتمال عفونتهای پریودنتال در بیماران دیابتی3 تا4  برابر بیشتر از افراد غیر دیابتی است وهمچون دیگر عفونتها در بدن می تواند توانایی فرایند تولید یا استفاده از انسولین را کاهش دهد.عفونتها ممکن است باعث شوند که کنترل قند خون بسیار مشکل گردد. احتمال بالای ابتلا به بیماریهای پریودنتال و نیز شدت تخریب وسیع استخوان نگهدارنده دندانها در اثر این بیماری در افراد مبتلا به دیابت کنترل نشده می تواند سرانجام منجر به از بین رفتن دندان ها گردیده و جویدن و هضم غذا را با مشکل مواجه کند که در بیماران دیابتی این موضوع می تواند اهمیت زیادی در تغذیه صحیح و کنترل میزان قند خون داشته باشد.جالب اینکه تحقیقات اخیر ثابت نموده اند که بیماریهای پریودنتال در افرادی که مبتلا به دیابت هستند کنترل قند خون را با مشکل مواجه می کنند. سموم تولید شده توسط میکروبهای ایجاد کننده عفونت در لثه ها میتوانند وارد جریان خون شده و باعث آزاد شدن ذخایر قند موجود قند موجود در بافتها گردند و از طرف دیگر مقاومت سلولها را برای جذب و مصرف قند خون در گردش،افزایش دهند و بدین ترتیب منجر به بالا رفتن میزان قند خون گردند.از آنجا که کنترل دقیق قند خون از ایجاد و پیشرفت عوارض ناشی از دیابت جلوگیری می کند،مسلما درمان بیمارهای پریودنتال ، بالقوه میتواند به کنترل دیابت و کاهش بروز عوارض ناشی از آن کمک نماید.
 

سایر مشکلات دهانی ناشی از دیابت:


علاوه بر افزایش حساسیت نسبت به بیماریهای پریودنتال ، بیماران دیابتی بویژه بیمارانی که تحت کنترل نیستند ممکن است با مشکلات دیگری نیز در دهان مواجه گردند ، مانند:

  • حس سوزش در دهان و زبان
  • خشکی دهان و پوسیدگیهای متعدد دندانها و نیز عفونتهای قارچی ناشی ازآن
  • طول کشیدن التیام جراحت (معمولا هر نوع جراحتی در افراد دیابتی در طول مدت زمان بیشتری التیام می یابد)
  • آبسه در بین دندان و لثه ها که با علائمی چون حساسیت و تورم در ناحیه لثه همراه است
  • بوی نامطبوع و طعم بد پایدار.

شیوه های درمان :


بیماریهای پریودنتال ششمین عارضه اصلی از عوارض شناخته شده ناشی از دیابت می باشد . اگر بیماران در مراحل اولیه از بیماری لثه های خود آگاهی یابد، دندانپزشک می تواند با اتخاذ روش درمان مناسب ، بیماری لثه ها را متوقف کرده و سلامتی گذشته را به لثه ها بازگرداند و مانع از بین رفتن دندان ها گردد . اگر دیابت به خوبی کنترل شود درمان پریودنتال در بیماران دیابتی همانند بیماران غیر دیابتی خواهد بود . در مراحل اولیه بیماری لثه ، معمولا درمان  شامل جرم گیری است . روشی که در آن جرم دندان از اطراف دندانها برداشته می شود و سطوح ریشه صاف می گردد. در موارد پیشرفته شاید درمانهای بیشتری نیاز باشد . با این حال بیمارانی که مشکلی در کنترل دیابت خود دارند شاید به یک برنامه درمانی مناسب نیاز داشته باشند . بسته  به تعیین روش درمان ، دندانپزشک و پزشک می توانند با هم دیگر همکاری کنند تا هر دو موفق به کنترل دیابت و بیماری لثه ها گردند .


پیشگیری از بیماریهای پریودنتال :


تمیز کردن روزانه پلاک دندان ، تشکیل جرم را به حداقل خواهد رساند اما کاملا از بوجود آمدن  آن جلوگیری نمیکند . تمیز کردن (جرم گیری ) حداقل 2 بار در سال برای پاک نمودن رسوباتی که در محل هایی که با مسواک یا نخ دندان زدن یا روشهای دیگر آنها را تمیز نکرده ،ضروری است . اگر شما بخواهید بیماریهای پریودنتال(لثه)  را درمان کنید شاید مکررا به جرم گیری نیاز پیدا کنید با تحت کنترل گرفتن دیابت احتمال اینکه بیمار دیابتی به بیماریهای پریودنتال مبتلا شود کمتر می شود . نتایج تحقیقات نشان می دهند که بیماران دیابتی که با کنترل ضعیف می باشند ،پاسخ متفاوتی به پلاک دندان باکتریایی نسبت به بیماران دیابتی که به خوبی کنترل می شوند ، می دهند . این بیماران ، فرایندهای مخرب بیشتری در بافت لثه ها یشان دارند  که باعث از بین رفتن سریع لثه ها ، استخوان و در نهایت لقی دندانها می شود.