گزینه های مختلف جهت جایگزینی تک دندان

ایمپلنت نسبت به سایر روش های قبلی برای جایگزینی دندان از دست رفته ،دارای فواید متعدد می باشد. علاوه بر ظاهر و عملکرد مشابه با دندان طبیعی، ایمپلنت بدون صدمه به سلامت دندان های مجاور، قادر به جایگزینی دندان از دست رفته است .


راه حل قدیمی برای حل این مشکل، تراش دندان های مجاور ناحیه بی دندان، جهت آماده سازی آن ها به عنوان پایه بریج (پل) به منظور تامین فضای مورد نیاز برای قرار گیری روکش بر روی آن ها می باشد .

در روش جایگزینی توسط بریج یا پل ،به مرور زمان، لثه های اطراف روکش هادچار تورم و خونریزی می شوند و یا تحلیل رفته و لبه های فلزی آن ها که نمای تیره و نامناسبی دارند ، در معرض دید قرار می گیرند. تحلیل استخوان در زیر بریج نیز می تواند ظاهر غیر جذابی ایجاد کند که دائما محل تجمع مواد غذایی و ایجاد بوی نامطلوب می باشند. چسبی که روکش ها را به دندان متصل می نماید نیز معمولا هر چند وقت یک بار شسته شده و دندان تراش خورده زیرین را در معرض خطر پوسیدگی قرار می دهد و اغلب روکش ها به همین دلیل هر چند سال نیاز به تعویض کامل دارند. البته اگر هنوز دندان های پایه قابل استفاده باشند!